با بررسی موضوعاتی چون بُعد، تریکورد، بستر صوتی، گام بالقوه، تتراکورد و ...
کتاب «هفتاد و دو مبنای تنبور» با تالیف «رامتین کاکاوندی» منتشر شد
موسیقی ما- کتاب «هفتاد و دو مبنای تنبور» تألیف رامتین کاکاوندی از سوی انتشارات عارف روانه بازار موسیقی شد.

«رامتین کاکاوندی» در خصوص تاریخچه جمع‌آوری مقام‌های تنبور گفت: «آواهای موسیقی مقامی تنبور نیز همانند سایر موسیقی‌های نواحی و موسیقی ردیفی از دیرباز، سینه‌به‌سینه، نسل‌به‌نسل، منتقل شده و اساس همه آنها بداهه بوده. در عصر حاضر به دلیل محدودیت‌های زمانی و حضور مستمر استاد و شاگرد، دیگر نمی‌توان آواها و مقام‌ها را صرفاً سینه‌به‌سینه انتقال داد. از این رو بزرگانی همچون ژان دورینگ، سیدخلیل عالی‌نژاد، علی‌اکبر مرادی، سیدمحمد ذوالنوری و حیدر کاکی به جمع‌آوری و نت‌نویسی مقام‌های تنبور در مکاتب مختلف تأدیه نموده‌اند تا در دسترس آسانتری قرار گیرد.»

وی افزود: «نظام موسیقایی، درگذشتۀ ایران دارای مفاهیم نظری بنیادینی است که در رسالات، پیشینیان به‌وفور به آن پرداخته‌اند؛ لذا تئوری‌های که در این سال‌ها برای موسیقی ایرانی در نظر گرفته‌اند تمام و کمال بر اساس موسیقی غربی بوده و همواره خسران نبود تئوری تماماً بومی احساس می‌شد که به همت استادانی همچون حسین علیزاده، هومان اسدی و ساسان فاطمی نبود این مهم با تدوین کتاب «مبانی نظری موسیقی ایرانی» پُر شد.»
 
کاکاوندی در خصوص انتشار این کتاب عنوان کرد: «بنده بر آن شدم تا در کتاب «هفتاد و دو مبنای تنبور»، به موضوعاتی از قبیل: بُعد، وسعت صوتی، تریکورد، بستر صوتی، گام بالقوه، تتراکورد، تعریف مقام، شناخت مقام‌های تنبور، پنتاکورد و انواع فاصله‌هایی که هم در رساله‌های قدیمی موسیقی در ایران با بیان آن هنگام مطرح شده و هم در موسیقی غربی بیان گشته به صورت اجمالی بپردازم و هدف از انتشار این مکتوب، برای تکمیل راه اصولیِ ارائه‌دادنِ مبانیِ نظریِ موسیقیِ مقامیِ تنبور، برای دانشجویان در نظر گرفته شده و مبانی و اصول این کتاب براساس کتاب «هفتاد و دو مقام تنبور» آوانگاری مکتب تنبور صحنه است.»
 
رامتین کاکاوندی زادۀ ۲۵ مرداد ۱۳۶۹ کارشناس آهنگسازی، نویسنده و نوازندۀ تنبور، از نسل چهارم مقام‌نوازان پس از آقا سیدنصرالدین خاموشی جیحون‌آبادی است. او تعدادی از مقام‌های تنبور را بین سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۹ خورشیدی از سیدخلیل عالی‌نژاد فراگرفت و مابقی مقام‌ها را نزد عبدالمحمد شربتی یکی از شاگردان آقاسیدنصرالدین خاموشی تلمذ کرد. او با الهام از شیوۀ نوازندگی شاگردان آقاسیدنصرالدین، مصمم به آوانگاری این نوع شیوه شد و با گردآوری آثار ضبط‌شدۀ اساتیدِ برجسته و با جمع‌آوری تاریخ پیدایش و خلق مقامات تصمیم به انتشار این مجموعه گرفت.

او تا کنون آلبوم‌های «پلی به سوی خورشید»، «آمد، ندید، برفت»، «یادگار روزگار تار»، «مرنو»، «ضرب‌آهنگ»، و کتاب‌های «شیوۀ نوین آموختن دف، دورۀ مقدماتی تا متوسطه»، «مروارید مست بیداری، ۱۰ قطعه برای تار و سه‌تار»، «خوف درۀ خاموش، هفت قطعه برای سه‌تار»، «هفتادو دو مقام تنبور، آوانویسی مکتب تنبور صحنه»، «همزاد همرنگ هراس، دونوازی دف، دورۀ عالی در ژانر وحشت» را منتشر کرده است.
تاریخ انتشار : یکشنبه 5 مرداد 1399 - 17:38

افزودن یک دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.