.
موسیقی سنتی در سال 98
نگاهی کلی به مهم‌ترین رویدادهای موسیقی سنتی ایران در سالی که گذشت
گزارش: 
تدوین: 
گفتار متن: 
 
plays 27711
 موسیقی ما - سالِ دیگری گذشت با تمامِ خوشی‌ها و ناخوشی‌هایش (که البته ناخوشی‌های‌ش چربید به خوشی‌‌هایش) اما «شیشه‌ی عطر بهار از لب بام افتاده» و روزگار بارِ دیگر یادمان می‌اندازد که روزگار همیشه بر یک قرار نمی‌ماند و به قولِ آن نویسنده‌ی بزرگ: «روشنی دارد، تاریکی دارد، کم دارد و بیش دارد. زمستان تمام می‌شود و بهار می‌آید.» امسال اما هر چه بود، سال سختی برای موسیقی ایران بود و اهالی موسیقی به شکلِ تقریبی نیمی از سال را از دست دادند بی‌آنکه بتوانند به اجرای برنامه‌ای بپردازند یا شرایط به گونه‌ای باشد که آثار خود را (آلبوم‌ها و تک‌ترک‌های‌شان) را منتشر کنند. در این گزارش تلاش خواهیم کرد به بخشی از اتفاقاتِ مهمِ سالی که گذشت بپردازیم با این امید که ایران، مردمان‌ش و به‌تبعِ آن موسیقی‌اش روزگارِ خوش‌تری از سر بگذرانند.
 
  • تور کنسرت «همایون شجریان» و «پورناظری‌ها» در خارج از ایران
حالا چند سالی است که از کنسرت‌های «همایون شجریان» در کشور می‌‌گذرد و دوست‌داران‌ش (که تعدادشان بی‌شمار است) حتما برای دیدنِ خواننده‌ی محبوب‌شان روی صحنه که آخرین بار در پروژه‌ی «سی» کار مشترک‌ش با «سهراب پورناظری» دیدند، بسیار دلتنگ‌ هستند؛ اما «همایون» و برادرانِ پورناظری (تهمورس و سهراب) که حالا تیمی قوی و موفق در عرصه‌ی موسیقی هستند، امسال را ترجیح دادند تا فعالیت‌های‌شان را به کنسرت‌های برون‌مرزی معطوف کنند، کنسرت‌هایی که از فروردینِ سالی که گذشت آغاز شد و تا آخرین ماه‌های سال ادامه داشت. این تیم «ایران من» را در کنسرت‌های خارج از کشورشان اجرا کردند و این در حالی است که «همایون شجریان» هم‌چنین  همراه با گروه موسیقی «شمس» قطعاتی به آهنگسازی کیخسرو پورناظری را نیز اجرا کرد که  از جمله‌ی آن می‌توان به «افسانه تنبور»، «ماها»، «مغانه»، «امروز»، «یارکان» و آهنگ «مردان خدا» اشاره کرد.
 
  • خیابان‌های فرهنگی
فروردین ماه امسال اعضای شورای شهر تهران برخی از خیابان‌های پایتخت را به نام بزرگان ادب و هنر از جمله محمدرضا شجریان، علی نصیریان، محمد علی کشاورز، داود رشیدی، هوشنگ ابتهاج، علی حاتمی و ...  نام‌گذاری کردند. این نام‌‌‌گذاری البته در طول سال نیز ادامه داشت و خیابان‌های دیگری به نامِ اهالی موسیقی اختصاص پیدا کرد که از جمله‌ی آن تغییر نام خیابانِ تختی به «جلیل شهناز» بود. در این بین هنرمندان نیز پیشنهادهایی برای این ماجرا دادند و از جمله‌ی آن تلاش‌شان برای نامِ پارکی در نزدیکی محلِ سکونتِ استاد «ابراهیم قنبری‌مهر» بود. حالا برخی از این نام‌ها بر کوچه‌ها گذاشته شده و برخی دیگر هنوز نه که لابد دلایل‌ش را می‌دانید.
 
  • تلفیقِ مدرنِ علیرضا قربانی
«علیرضا قربانی» اگرچه مدتی در سکوت بود؛ اما در سالِ جاری با برگزاری کنسرت‌های «با من بخوان» سالی موفق را از سر گذراند. او اجراهای متعددی از این کنسرت را در تالار وحدت و کاخ سعد‌آباد انجام داد. ابتدا اردیبهشت‌ ماه بود که خواننده‌ی شناخته‌شده طی ۹ سانس در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت و بعد از آن تیر و مرداد طی ۳۴ سانس در ایوان عطار مجموعه فرهنگی تاریخی «سعدآباد» اجرای‌ش کرد. اجراهای شهرستانِ این کنسرت را نیز باید اضافه کرد. ایده‌ی این پروژه که مدیریتِ آن برعهده‌ی «علی رضوی» بود، از حدود دو سال قبل طی جلساتی میان علیرضا قربانی و تیم اجرایی پروژه‌هایش با حسام ناصری شکل می‌گیرد و همان‌جا قرار می‌شود خواننده‌ی سنتی‌خوان این بار یک آلبوم الکتروآکوستیک منتشر کند. این موضوع اتفاق جدیدی در کارنامه کاری علیرضا قربانی محسوب نمی‌شد؛ چرا که او قبلاً هم در برخی آلبوم‌ها و کنسرت‌هایش تجربیاتی از تلفیق موسیقی الکترونیک و آکوستیک داشت اما هیچ‌گاه این موضوع در قالب یک مجموعه کامل تولید و ارائه نشده بود. هرچه بود اما مخاطبان‌ نشان دادند که با این تجربه‌ی جدید خواننده‌ی پرآوازه همراه هستند. دست‌اندرکاران پروژه همان‌زمان می‌گفتند: «تلاشی برای نمایش کاراکتر کاملاً متفاوتی از علیرضا قربانی وجود نداشت؛ اما تلاش بر این بود که ضمن پایبندی به یک سری اصول موسیقی ایرانی و امضای همیشگی اجراهای علیرضا قربانی، تلفیقی مدرن رخ دهد.»

این پروژه قرار بود دی ماه در سالنِ وزارت کشور اجرا شود که قربانی به علت بروزِ سانحه‌ی هواپیمایی اوکراین آن را لغو و به اسفندماه موکول کرد که در این ماه نیز ویروسِ کووید 19 مانع از اجرای آن شد.

 
  • پرواز همای هم‌چنان پرمخاطب
«پرواز همای» در سالی که گذشت، پس از برگزاری ۸۲ اجرا از اپرای «حلاج» در تهران (بخشی از اجراها در سالِ 97 بود) که از مرداد ماه آغاز شد و میزبانی از ٨٢٠٠٠ هزار مخاطب، این موسیقی- نمایشِ خود را در بسیاری از شهرستان‌ها نیز اجرا کرد و مثلِ همیشه هم توانست مخاطبانِ بسیاری داشته باشد. پاشا هنجنی (مایستر ارکستر و نوازنده نی)، سعید فهیمی (نی دوم)، محمود نوذری (سنتور)، میلاد علیپور (تار)، مسلم علیپور (کمانچه)، فرشاد رستمی (کمانچه آلتو)، سعید بهرامی (عود)، اسفندیار شاهمیر (دف)، میرامیر میری (دف)، حمیدرضا یوسفی (تمبک و جیم بی) و سپیده ابراهیم‌نژاد (سوپرانو همخوان) اعضای ارکستر این اجرا هستند.
 
  • مرگ عصاره‌ی رنج موسیقی
مهرماهِ سالی که گذشت برای همیشه روزی تلخ برای هنر این مرز و بوم است. در این ماه موسیقی ایران، «حسین دهلوی» یکی از بزرگ‌ترین موسیقی‌دانانِ خود را از دست داد. او در حالی روی در نقاب خاک کشید که تمامِ عمر در حسرتِ اجرای اپرای «مانا و مانی» ماند؛ هرچند بخش‌هایی از این اپرا طی ۵ شب از تاریخ ۱۷ تا ۲۱ مهر سال ۹۱ در تالار رودکی به اجرا در‌آمد و  بخشی از موسیقی ارکستری این اپرا هم در سال ۱۳۷۹ به همت علی رهبری، توسط  ارکستر فیلارمونیک براتیسلاوا اجرا و ضبط شد. او اما تاثیرات بسیار زیادی بر موسیقی ایران گذاشته است از خلق آثاری بسیار ماندگار تا نوآوری‌ای‌هایی که در موسیقی سنتی ایران انجام داد. او همچنین در پیوند اپرا و باله با قصه‌های ایرانی نیز گام‌های مهمی برداشت؛ اما یکی از مهم‌ترین اقداماتِ او تربیت شاگردانی برجسته در موسیقی معاصر ایران است. از همین روی بود که «حسین علیزاده» روز وداع‌ش گفت: «من تمام عمری که گذراندم کسی را ایرانی‌تر از حسین دهلوی ندیدم. او وقتی سکان هنرسنان موسیقی را به عهده گرفت سرنوشت موسیقی ایرانی عوض شد. حسین دهلوی فرستاده‌ای بود که در مقطعی به موسیقی ایرانی شخصیت می‌داد. او از نادر روشن‌فکرانی بود که می‌دانست نقش موسیقی در جامعه چیست. او به گونه‌ای بود که همه از دانش او می‌توانستند یاد بگیرند. او عصاره رنجی است که موسیقی ایرانی در این سال‌ها متحمل شده است. او از رنجی که موسیقی می‌کشید رنج می‌برد و این رنج را به درون خود انتقال می‌داد. من احساس خوشبختی می‌کنم در همین رشته موسیقی که تا این حد با عدم درک و فهم مواجه شده، فردی چون دهلوی این چنین تشییع می‌شود.»‌
 
  • احیای تعزیه‌ی دولت
امسال در ایام عزاداری سالار شهیدان، ویژه‌برنامه نمایشی-موسیقایی «سوگ آزادگی» به آهنگسازی «فردین خلعتبری» در بوستان «آب و آتش» تهران برگزار شد. این پروژه در قالب مجلس شبیه‌خوانی «حر بن یزید ریاحی» بر اساس نسخه مشهور و معتبر «میرعزا» از معتبرترین نسخه‌نویسان تعزیه در ایران اجرا شد و توانست یکی از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین پروژه‌های طراحی شده با استفاده از نشانه‌های مجالس شبیه‌خوانی در ایران به ویژه مجالس تعزیه اجرا شده در تکیه دولت را زنده کند. خلعتبری برای آهنگسازی این پروژه نمایشی-موسیقایی که زمان اجرای آن 90 دقیقه بود، بیش از 53 قطعه را به صورت مجزا آهنگسازی کرد؛ ضمن اینکه حین اجرای پروژه گروهی از نوازندگان سازهای ایرانی به صورت زنده بخش اجرای موسیقی را به عهده داشتند.
 
  • مستِ عشق با زوج هنری موفق
«سهراب پورناظری» سال‌هاست که هم‌زمان با فعالیت‌های‌ش در عرصه‌ی اجرا و ارایه‌ی آلبوم، در زمینه‌ی ساخت موسیقی برای فیلم نیز فعال بوده است و حالا چند سالی است که آثارش در این زمینه با همراهی «همایون شجریان» انجام می‌شود و از جمله‌ی آن می‌توان به رگ خواب، آرایش غلیظ و همچنین شعله‌ور اشاره کرد؛ امسال نیز هم‌زمان با آغاز فیلم‌برداری فیلم «مست عشق»به کارگردانی «حسن فتحی» به عنوانِ آهنگساز به این پروژه پیوست و «همایون شجریان» بخشِ آوازی آن را برعهده گرفت؛ همچنین قرار است نوازندگان  ترکیه و چند کشور منطقه با هنرمندان ایرانی این پروژه همکاری کنند. ضبط موسیقی نیز در کشور ترکیه انجام خواهد شد. شجریان و پورناظری برای این کار سر صحنه فیلم در استانبول حضور یافتند و با کارگردان، تهیه کننده و سایر عوامل فیلم دیدار کردند . داستان فیلم «مست عشق» با بازی پارسا پیروز فر و شهاب حسینی، هم‌زمان با دوران زندگی مولانا و شمس تبریزی اتفاق می‌افتد.
 
  • دو جایزه برای مرد جهانی موسیقی
«کیهان کلهر» -آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی نامی کمانچه- سالی موفق را از سر گذراند. از اجراهای خارجی‌اش اگر بگذریم (که امری معمول برای این هنرمند است) و هم‌چنین کنسرت‌های پرتعداد «شهر خاموش»، آبان‌ماه، جایزه هنرمند سال ۲۰۱۹ را از فستیوال جهانی موسیقی در کشور فنلاند دریافت و آن را به استاد «محمدرضا شجریان» تقدیم کرد.

این جایزه به علت تسلط و ذوق هنری در نواختن کمانچه، نوآوری بی‌وقفه و همکاری برای ابداع زبان‌های جدید موسیقایی و شناساندن موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی به گوش‌های مردم سراسر دنیا، توسط تیم فستیوال جهانی موسیقی به کیهان کلهر اهدا شد. او در این مراسم خود را نماینده‌ی جامعه‌ی موسیقی ایران دانست.

او همچنین در فاصله‌ی اندکی برنده‌ی جایزه «گلوبال فست ۲۰۲۰» شد. او در این مراسم حضور نداشت؛ اما این جایزه به خاطرِ مشارکت‌های منحصر به فرد، چشمگیر و انگیزشی به این هنرمند اهدا شد.

 
  • افسانه‌ای که به حقیقت پیوست
آبان‌ماه امسال سرانجام پس از پنج سال انتظار آلبوم «افسانه چشم‌هایت» اثر مشترک همایون شجریان و علیرضا قربانی منتشر شد. این اولین بار بعد از انقلاب بود که نام دو خواننده در این سطح روی یک آلبوم می‌نشست. این اثر اما در کنار پنج سال انتظار، با حواشی کم سابقه‌ای روبه رو شد. یکی از حواشی آن مربوط به یکی از اشعار این آلبوم است. در معرفی قطعات این آلبوم شعر قطعه «افسوس» به هوشنگ ابتهاج (سایه) نسبت داده شد؛ اما «یلدا ابتهاج» دختر هوشنگ ابتهاج این مساله را رد کرد. ضبط ویدیو در «ایران مال» نیز انتقادات بسیاری به همراه داشت. به هر روی اما قطعات آلبوم «افسانه چشمانت» را علیزاده در فضای ارکسترال ساخته و با توجه به حال و هوای هر قطعه از ساز‌های ایرانی هم استفاده شده است.

ساز‌های این آلبوم را نوازندگان ایرانی و اروپایی به همراه ارکستر فیلارمونیک متروپولیتن پراگ نواخته‌اند. گروه آوازی تهران به رهبری میلاد عمرانلو و گروه کر شهر پراگ، قسمت‌های کر این مجموعه را خوانده‌اند.

موسیقی ارکسترال این آلبوم در استودیو تلویزیون شهر پراگ ضبط شده است. این ارکستر از معروف‌ترین ارکستر‌های خصوصی اروپاست که در ضبط بسیاری از آلبوم‌های موسیقی و موسیقی فیلم مشارکت داشته است. استودیو ترانه و استودیو کنگان پارسه نیز در بخش‌های ضبط صدای خوانندگان و ساز‌ها در ایران در این پروژه مشارکت داشتند. میکس و مسترینگ این آلبوم در ایران و توسط غلامرضا صادقی انجام شده است.

 
  • ده درصد پرهیاهو
در سالِ 97 طرحی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با عنوان «اخذ ۱۰ درصد از فروش بلیت کلیه اجراهای موسیقی در کلان‌شهرهای کشور» به مجلس ارائه و در لایحه بودجه سالی که گذشت، قرار گرفت. این طرح به دلیل عدم طی روال معمول کارشناسی و مشاوره با دست‌اندرکاران حوزه فرهنگ، هنر و موسیقی، اعتراض و انتقاد تقریبا تمامی موسیقی‌دانان، دست‌اندرکاران این حوزه، نهادهای صنفی و حتی بسیاری از مدیران مرتبط در بدنه دولت را برانگیخت و «موسیقی ما» به شکلِ تفضیلی در این باره گزارشاتی را منتشر و نظرِ هنرمندان این عرصه را جویا شد که البته همگی جزو مخالفانِ این قضیه بودند. بیانیه‌های نهادهای صنفی، اعتراض‌های مدیران فرهنگی که در مقطعی به استعفای مدیرکل دفتر موسیقی نیز منجر شد، اعلام برائت معاونت هنری ارشاد در ارائه این طرح و نظر منفی اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس و تلاش ایشان در لغو این بند از لایحه بودجه از جمله اتفاقاتی بود که تصویب این قانون به همراه داشت. از آن طرف تعدادی از هنرمندان، بیانیه‌ای سرگشاده در این خصوص امضا کردند. حالا اما هم‌‌چنان و پس از قول‌های موافقِ مسوؤلان این قانون کمابیش در حالِ اجراست.
 
  • جنجال‌های یک ارکستر
هر اندازه که ارکستر سمفونیک تهران در سال‌های گذشته با رهبری «شهرداد روحانی» روزهای آرامی را پشتِ سر گذاشت، ماه‌های پایانی سالی که گذشت، حاشیه از سر گذراند. در این سال، تعداد اجراهای ارکستر با رهبرانی چون لوریس چکناواریان، نصیر حیدریان، بردیا کیارس و ... زیاد بود؛ اما یکی از مهم‌ترین اتفاقاتِ سال جاری، اجرای بهمن ماهِ این ارکستر به رهبری «منوچهر صهبایی» است. «منوچهر صهبایی» حضورش در این کنسرت به عنوان رهبر را به دلیل غیبت ناگهانی «شهرداد روحانی» که از آن به عنوان «فرار» یاد کرد، خواند  و این در حالی بود که چند روز قبل از آن روابط عمومی بنیاد رودکی طی اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «با توجه به مشکلات پزشکی و به درخواست شهرداد روحانی، رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران، تازه‌ترین کنسرت این ارکستر به رهبری منوچهر صهبایی اجرا می‌شود.»

این حاشیه‌ها با بیماری «صهبایی» در نیمه‌ی دو اجرا ادامه یافت و ارکستر در بخش دوم بدون رهبر روی صحنه رفت. روحانی اما به این اتفاقات واکنشی اینستاگرامی ارایه داد و نوشت: «امیدوارم فضای موسیقی ما، همچون گذشته در مسیر صلح و دوستی در حرکت باشد. از نوازندگان محترم ارکستر سمفونیک تهران برای حمایت از مخاطبان برنامه و نیز جایگاه رهبر ارکستر سمفونیک تهران کمال تشکر را دارم.»

 
  • جشنی که ناتمام ماند
«ستاد برگزاری ششمین جشن سالانه موسیقی ما به اطلاع می‌رساند علی‌رغم اعلام قبلی مبنی بر برگزاری این رویداد در تاریخ دوازدهم اسفندماه سال جاری در تالار وحدت تهران و با وجود انجام تمامی مراحل اجرایی این رویداد، ناگزیر است تا برای بار سوم، برگزاری «ششمین جشن موسیقی ما» در سال جاری را ملغی اعلام کند.»

این خبری بود که ستادِ برگزاری ششمین جشنِ موسیقی ما در روزهای اندکی مانده به برگزاری این رویداد، اعلام‌ کرد. این خبر نه‌تنها برای اعضای این آکادمی که لابد برای هر آن‌کسی که هم‌‌چنان به حرکت‌های بخشِ خصوصی ایمان دارد، اتفاقی ناخوشایند بود؛ به خصوص آنکه این جشن سه بار لغو شد. حوادث آبان‌ماه، شهادت سردار سلیمانی و غم از دست دادن هم‌وطنان‌مان در پرواز ۷۵۲ هواپیمای اوکراینی، از جمله مسائلی بود که سبب شد برگزاری این برنامه چند بار به تعویق افتد و در آخر هم «کرونا» این جشن را زمین‌گیر کرد؛ اما سالی که پیش‌روست می‌آید و هفتمین جشن با قدرتی بیش از گذشته برگزار خواهد شد.

 
  • بیم و امیدهای سلامتی استاد آوازخوان
این نوروز که بیاید، چهار سال از آن نوروزی گذشته است که «محمدرضا شجریان» با آن ظاهرِ متفاوت‌ش جلوی دوربین ظاهر شد و از مهمانِ ناخوانده‌اش گفت. حالا هم‌چنان آن مهمانِ منحوس حضور دارد و در آخرین روزهای سالی که گذشت، چهره‌ی بدشگونش را نمایان کرد و خسروی آواز ایران بار دیگر به بیمارستان رفت. این بار اما انگار قضیه شکلِ متفاوت‌تری از دفعاتِ پیش داشت؛ آن‌قدر که بارِ دیگر بازار شایعه‌ها داغ شد و در دومین شبی که او در بیمارستان جم بستری بود، دوست‌داران‌ش مقابلِ بیمارستان رفتند. آنان آشفته و نگران خواهانِ توضیحاتی توسط کادر پزشکی بیمارستان بودند و با وجود اطمینان بخشیدنِ کادر پزشکی مبنی بر سلامتِ استاد، آرام نگرفتند تا فرزندش –همایون- میان‌شان حاضر شد و درباره‌ی جزییاتِ بیماری استاد طی چهار سالِ گذشته گفت و توضیح داد: «در چند روز گذشته در ریه‌ی ایشان عفونتی شکل گرفته بود که دو هفته پیش حل شد و ایشان را به خانه بازگرداندیم. چند روز در خانه بودند و دوباره این مشکل پیش آمد و تجمع خلط در ریه سبب شد تا به بیمارستان بیاییم. هم‌اکنون حالِ ایشان از دو شب قبل بهتر است و امیدوار هستیم که از این مرحله هم عبور کنیم.» خبر خوب اما این است که «محمدرضا شجریان» از بیمارستان مرخص شد و هم‌اکنون بقیه‌ی مراحلِ درمان را در خانه سپری می‌کنند.
 
  • مردی که قبای مرگ به تنش نمی‌نشیند
مرگ هرچقدر هم قدرتمند؛ قبایی نیست که به تنِ هنرمند بنشیند؛ برای همین هم هست که در آخرین روزهای سال تنها جسمِ فانی استادِ تارنواز هجرت کرد و او تا همیشه جاوید ماند با آثاری که خلق کرد. «هوشنگ ظریف» دهه‌ها یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های موسیقی ایران بود. او كه در سومين جشن موسيقي ما توسط اساتيد بزرگ موسيقي مورد تقدير واقع شد، ٥٠ سال از عمرش را پای موسیقی گذاشت و توانست رد پای پررنگی در تاریخ موسیقی ایران بر جای بگذارد. شاگرد استادانی چون علی‌اکبرخان شهنازی، روح‌الله خالقی، موسی و جواد معروفی، خود چنان مهارتی در نواختن «تار» یافت که شاگردان‌اش هر کدام مهم‌ترین چهره‌های تارنوازی شدند؛ چهره‌هایی مثل حسین علیزاده، ارشد طهماسبی، داریوش طلایی و حمید متبسم.  درباره‌ی تأثیرات او بر موسیقی ایران می‌توان حرف‌های بسیار زد؛ اما یک جست‌وجوی ساده در ویکی‌پدیا هم شما را با میزان بزرگی این نوازنده‌ی پیشکسوت آشنا می‌کند. با هر که درباره‌اش حرف می‌زنی، همان اندازه که به تأثیرات موسیقایی‌اش اشاره دارد، به روح بزرگ و سرشت انسانی‌اش هم توجه می‌کند.
 
  • نورامیدِ روزهای سیاه
انتشارِ آلبومِ موسیقی «خراسانیات» در آخرین ر وزهای اسفند چون نوری بود در دلِ شب‌های ناخوشِ این روزگار. این اثر حاصلِ همکاری مشترک «محمدرضا شجریان» و «پرویز مشکاتیان» است بر اساسِ اشعاری از باباطاهرِ عریان و ملک‌الشعرای بهار که در سالِ 1365 ضبط شده، این اثر که برگرفته از موسیقی مقامی خراسان است، توسط گروه عارف اجرا شده و ساز و آوازی در آن آمده که حاصلِ اجرای شجریان و مشکاتیان در سالِ 1989 میلادی است. کار طراحی این اثر را «آوا مشکاتیان» برعهده داشته و «غلامرضا صادقی» نیز کار میکس و مسترینگِ آن را انجام داده است. «همایون شجریان» درباره‌ی این اثر نوشته است: «گفتنی‌ست کلیت کار حال و هوایی از خراسان را دارد.»

پرویز مشکاتیان، منصور سینکی، جمشید عندلیبی، محمد فیروزی، اردشیر کامکار، بیژن کامکار و ارژنگ کامکار نوازندگان این اثر هستند.

 
  • مرگ گنجینه‌ی موسیقی مازندران
بسیاری «ابوالحسن خوشرو» را گنجینه‌ی موسیقی مازندران می‌دانند. او دی ماه امسال در جلسه شورای ثبت میراث ناملموس وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان گنجینه‌ی زنده بشری انتخاب شد و اسفند ماه پس از تحملِ یک دوره بیماری دارفانی را وداع گفت؛ در حالی که در این دو سال که درگیرِ سرطان بود؛ فعالیت‌های موسیقی خود را متوقف نکرد. 

با مرگِ خوشرو، بار دیگر ضربه‌ای سهمگین به تنِ نحیفِ موسیقی نواحی ایران فرود آمد. استاد ابوالحسن خوشرو، همراه با استاد فقید احمد محسن‌پور از چهره‌های برجسته و اثرگذار در احیای موسیقی مازندران بود که بیش از پنج دهه از عمر خود را صرف اعتلای فرهنگ موسیقایی مازندران کرده بود. از این هنرمند نامی موسیقی مازندران ده‌ها قطعه موسیقی و آلبوم بومی به جای مانده است.

این هنرمند در اجرای آوازهای مازندرانی و تلفیقی از شیوه‌های استادان قدیم، سبک و لحن شخصی خود را ارائه کرد و این ویژگی، او را از دیگر هنرمندان موسیقی اصیل مازندرانی متمایز و برجسته ساخت.

 


افزودن یک دیدگاه جدید

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.