Musicema Awards جشن سالانه موسیقی ما
در آیین نکوداشت استاد «جواد بدیع‌زاده» مطرح شد
موسیقی ایرانی چاه نفتی است که هنوز کشف نشده است
موسیقی ما - آیین نکوداشت استاد «جواد بدیع‌زاده» از هنرمندان فقید موسیقی ایرانی روز پنجشنبه با حضور تعدادی از هنرمندان و پژوهشگران در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد.
 
«رضا مهدوی»‌- کارشناس و پژوهشگر موسیقی- که اجرای این برنامه را به عهده داشت، در ابتدای مراسم توضیح داد: «جای جای سرزمین ایران در دوره‌های تاریخی سرشار از شخصیت‌های برجسته بوده و هست. جواد بدیع‌زاده پیامبر موسیقی ایران است. او نه تنها در موسیقی بلکه در عرصه اجتماعی، خانواده، دینداری و فرهنگی، سخنوری موفق بود به طوری که موسیقی او را عموم مردم درک می‌کردند. وی به واسطه بنیه و ریشه قوی با شعر و موسیقی الفت داشت. بزرگان موسیقی ما شخصیت‌های موجه و بی نظیری هستند که باید موسیقی را با آنها اندازه بگیریم. وقتی پرویز یاحقی ویولن می‌نوازد با روح سیال خود ایران را تداعی می‌کند. نوازندگی، خوانندگی، حنجره و آواز اصالت‌های درونی است که به واسطه روح الهی برون‌ریزی می‌شود و قابل کپی بردار نیست. آثار طنز بدیع‌زاده هم با لحن، شعر، موسیقی در بطن ایرانی بودن قابل درک و فهم است. وی نه برای شهرت بلکه برای بهره برداری نسل‌های بعدی می‌خواند و آثارش را حفظ می‌کرد. این موسیقی رگ و ریشه‌هایی دارند که با این نوآوری، ابزار و تکنولوژی نوین به آن نمی‌رسیم.»
 
به گفته‌‌ی مهدوی، هم‌اکنون جامعه موسیقی دچار رخوت شده و همه دنبال واژه استاد هستند. در حالی که بزرگان و اساتید واقعی موسیقی ما امضا و اعتبار این مرز و بوم هستند و نیازی به واژه استاد ندارند. موسیقی ایرانی را می‌توان به چاه نفتی تشبیه کرد که هنوز کشف نشده است اما من معتقدم با به کارگیری آثار بزرگان و شناساندن آنها به نسل‌های بعدی یک اعتبار بخشی دوباره در فضای فرهنگی کشور ایجاد می‌شود.
 
 
«الهه بدیع زاده» فرزند استاد جواد بدیع زاده هم در این برنامه یادآور شد: «پدرم خیلی دوست داشت خاطراتش به چاپ برسد. چند بار آنها را گم کرد؛ اما دوباره خاطراتش را بازنویسی کرد. به هر حال به همت سید علیرضا میرعلینقی نگارنده مقدمه کتاب این اتفاق افتاد و از سوی نشر نی به چاپ رسید. این کتاب در واقع تاریخ موسیقی ایران است.»
 
در ادامه‌ی این جلسه «کیوان بدیع زاده» نیز خاطرنشان کرد: «من از هجده سالگی از خانواده دور شدم برای تحصیل به کشور آلمان رفتم تنها چیزی که یاد دارم این بود که در خانه ما همیشه به روی هنرمندان باز بود. من خاطرات پدرم را به آلمان بردم که دست نخورده بماند و همسرم آن را به زبان آلمانی ترجمه کرد و به چاپ رساند. پدرم سال ۱۹۳۷ برای پر کردن صفحه به آلمان آمد. صفحات در لندن و بمبئی هند نگهداری می‌شود و من سعی دارم صفحات را به خانه موسیقی ایران هدیه کنم.»
 
احمد مقدسی زاده با اعلام نوید تولید مجموعه آثار جواد بدیع زاده با خوانندگی سعید اسماعیل‌زاده و تهیه کنندگی علیرضا امینی اظهار داشت: «شاید حضور من در مقابل بزرگان موسیقی پشت تریبون خوشایند نباشد اما به عنوان نماینده نسل جدید که با نگرش نو به موسیقی نگاه می‌کند خالی از لطف نیست. از سوی دیگر من معتقدم مطالب آموزشی دانشگاه موسیقی به اشتغال بعد از تحصیل کمکی نمی‌کند. البته ایرادی به موسیقی آکادمی وارد نیست اما بازار کاری برای فارغ‌التحصیلان این رشته دیده نمی‌شود.»
 
علیرضا میرعلینقی مدرس و پژوهشگر موسیقی نیز در این مراسم دقایقی درباره طنز اجتماعی در آثار جواد بدیع زاده برای حاضران صحبت کرد.
تاریخ انتشار : جمعه 13 اردیبهشت 1398 - 15:10

افزودن یک دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.